โปรแกรมนี้คืออะไร
맞춤형 글쓰기 프로그램 ของมหาวิทยาลัยคยองฮี คือคอร์สการเขียนเชิงวิชาการแบบสั้นและเข้มข้นสำหรับนักศึกษาต่างชาติ ไม่ใช่คอร์สติว TOPIK แต่เป็นเรื่องงานเขียนที่การเรียนปริญญาในเกาหลีต้องใช้จริง ได้แก่ อีเมลถึงอาจารย์ คำตอบอัตนัยในข้อสอบ บทสรุปจากบทความที่กำหนดให้ และรายงานสั้น
รอบนี้จัดขึ้นใน วันที่ 7 และ 8 กันยายน 2026 สองคาบ คาบละสามชั่วโมง มีนักศึกษาต่างชาติ 44 คน ผู้สอนคือชัมชด ผู้ก่อตั้ง MyTOPIK ซึ่งสอนด้วยตัวเองเป็นภาษาเกาหลี
นี่คือโปรแกรมที่สี่ที่ MyTOPIK จัดร่วมกับคยองฮีในปีนี้ และเป็นโปรแกรมแรกที่เดินบนแพลตฟอร์มของเราตั้งแต่ต้นจนจบ
นักศึกษาเป็นฝ่ายขอเอง
สามโปรแกรมแรกถูกจัดขึ้นแบบที่โครงการนำร่องมักถูกจัด คือฝ่ายที่อยากให้มีโครงการนำร่องเป็นผู้เสนอ จัดตาราง และจัดคนให้
ครั้งนี้มาจากนักศึกษา
ไม่ได้มาจากฝั่ง MyTOPIK และไม่ได้มาจากสำนักงานโปรแกรมของมหาวิทยาลัย นักศึกษากลุ่มที่เคยเรียนคลาสแบบนี้มาแล้วขอให้เปิดอีกครั้ง โครงการนำร่องที่ได้ต่ออายุบอกว่าผู้ซื้อพอใจ แต่นักศึกษาที่ขอคาบถัดไปเองบอกอย่างอื่น และนั่นคือเหตุผลที่บทความนี้มีอยู่
"เดินบน MyTOPIK เต็มรูปแบบ" แปลว่าอะไร
ในสามโปรแกรมก่อนหน้า แพลตฟอร์มถูกใช้เป็นส่วน ๆ คือมีแบบทดสอบในช่วงหนึ่ง มีงานเขียนหนึ่งชิ้นในอีกช่วงหนึ่ง ส่วนเวลาที่เหลือของสามชั่วโมงยังเป็นสไลด์กับกระดาษ แต่ละครั้งก็มีส่วนของคาบเรียนย้ายมามากขึ้นทีละนิด
วันที่ 7–8 กันยายน ทั้งสองคาบเดินบนแพลตฟอร์มตั้งแต่ต้นจนจบ ทั้งทุกช่วงฝึกปฏิบัติ ทุกการตรวจสอบ และทุกการแก้งาน
Realtime Class
Realtime Class คือผลิตภัณฑ์ B2B ที่โปรแกรมนี้ทดสอบ มันเปลี่ยนห้องบรรยายให้เป็นเวิร์กช็อปการเขียนแบบสด ที่ผู้สอนคนเดียวมองเห็น ตรวจ และตอบกลับงานเขียน 44 ชิ้นได้ในขณะที่คาบยังดำเนินอยู่
คาบหนึ่งทำงานอย่างไร
- นักศึกษาเข้าร่วมจากโทรศัพท์ของตัวเองด้วยรหัสห้อง ไม่ต้องติดตั้งแอป ไม่ต้องสร้างบัญชี
- ผู้สอนส่งโจทย์ที่กำลังใช้อยู่ออกไป แล้วมันปรากฏบนจอทั้ง 44 เครื่องพร้อมกัน
- หน้าจองานเขียนแสดงสามอย่างพร้อมกัน คือโจทย์ รายการเกณฑ์ที่จะใช้ตรวจ และ 「바로 쓰는 문장 틀」 ซึ่งเป็นรูปประโยคสำเร็จรูปสำหรับนักศึกษาที่รู้ว่าอยากพูดอะไรแต่เริ่มประโยคภาษาเกาหลีไม่ได้
- ฉบับร่างบันทึกอัตโนมัติขึ้นเซิร์ฟเวอร์ทุกไม่กี่วินาที และบันทึกไว้ในเครื่องด้วย นักศึกษาสี่สิบสี่คนใช้ไวไฟมหาวิทยาลัยเขียนติดกันสามสิบนาที ต่อให้สัญญาณหลุดก็ไม่เสียอะไร
- เมื่อส่งแล้ว งานจะขึ้นบนจอโปรเจกเตอร์ของผู้สอนทันที
รูปประโยคเหล่านี้เป็นของเล็ก ๆ ที่เอาอุปสรรคใหญ่ออกไป นักศึกษาที่ติดอยู่หน้าจอเปล่ามักติดที่รูปแบบ ไม่ใช่ที่ความคิด
…은/는 ~라고 할 수 있다.
กล่าวได้ว่า … คือ ~
ประโยคเปิดของคำตอบอัตนัย
그 이유는 ~기 때문이다.
เหตุผลก็คือ ~
ตอนให้เหตุผล
그 대표적인 예로 …를 들 수 있다.
ตัวอย่างที่เป็นตัวแทนได้แก่ …
ตอนยกตัวอย่างมาสนับสนุน
ทุกรูปประโยคอยู่ในรูป 서술체 อยู่แล้ว นักศึกษาที่หยิบไปใช้จึงได้ระดับภาษาที่ถูกต้องมาฟรี ๆ
การแก้งาน และใครเป็นคนลงชื่อ
นี่คือส่วนที่เราระมัดระวังที่สุด
ระบบร่างข้อเสนอแนะให้งานแต่ละชิ้น ตามเกณฑ์ของคาบเรียนนั้นเอง ซึ่งคือรายการเดียวกับที่นักศึกษาเห็นก่อนลงมือเขียน สิ่งที่นักศึกษาถูกตรวจจึงแยกออกจากสิ่งที่เขาถูกบอกไว้ไม่ได้
ร่างนั้นไปถึงผู้สอน ไม่ใช่ถึงนักศึกษา ผู้สอนแก้ เปลี่ยน หรือเขียนเองใหม่ ไม่มีข้อความที่ระบบสร้างขึ้นชิ้นใดไปถึงนักศึกษา เว้นแต่มีคนใส่มันลงไป
แบบทดสอบ และภาษาที่ใช้อธิบาย
ระหว่างช่วงเขียน คาบเรียนใช้ชุดแบบทดสอบสามชุด รวม 40 ข้อ ว่าด้วย 서술체 โครงสร้างเอกสาร และการให้เหตุผล
ตัวคำถามยังเป็นภาษาเกาหลี เพราะสิ่งที่กำลังวัดคือภาษาเกาหลี มีเพียงคำอธิบายที่นักศึกษาอ่านหลังตอบเท่านั้นที่แสดงเป็นภาษาของเขาเอง โดยมีให้เลือกสิบภาษา นั่นคือจังหวะที่ภาษากลางที่ใช้สอนหมดประโยชน์พอดี และภาษาของนักศึกษาเองเริ่มมีประโยชน์
จอของผู้สอนรายงานผลโดยเรียงจากที่อ่อนที่สุดก่อน คือมโนทัศน์ที่พัง ข้อที่ทำให้มันพัง และตัวเลือกผิดที่นักศึกษาเลือกมากที่สุด ในสิบวินาทีก่อนช่วงถัดไปจะเริ่ม คำถามที่มีประโยชน์ไม่เคยเป็น "พวกเขาทำถูกอะไรบ้าง"
อะไรที่เปลี่ยนไป
| โปรแกรมก่อนหน้า ใช้บางส่วน | 7–8 กันยายน ใช้เต็มรูปแบบ | |
|---|---|---|
| งานเขียนต่อนักศึกษาหนึ่งคน | คาบละ 1 ชิ้น รวมสองวัน 2 ชิ้น | 4 ชิ้น ทุกคน |
| คนที่ทำจนจบ | ไม่ใช่ทุกคน | ครบทั้ง 44 คน |
| การส่งงานที่แก้แล้วคืน | หลังคาบ และไม่ใช่ทุกครั้ง | ในคาบ ทุกชิ้นงาน |
| ข้อสอบที่ทำ | — | 40 ข้อ ใน 3 ชุด |
| ภาษาของคำอธิบาย | เกาหลีอย่างเดียว | ภาษาของนักศึกษาเอง มีสิบภาษา |
งานเขียนที่ถูกแก้แล้วสี่ชิ้นต่อคน แทนที่จะเป็นสองชิ้นที่ไม่มีใครแก้ ด้วยนักศึกษา 44 คนเดิม และเวลาหกชั่วโมงเท่าเดิม
และไม่ได้ทำโจทย์ให้ง่ายลงเพื่อให้ถึงตรงนั้น ความยาวคือ 250, 400, 300 และ 700 ตัวอักษร ชิ้นละสามสิบนาที ได้แก่ อีเมลถึงอาจารย์ คำตอบอัตนัยที่ต้องแสดงจุดยืนเรื่องการใช้เครื่องมือ AI ในการเรียน บทสรุปจากบทความที่กำหนดให้ และรายงานย่อยาวหนึ่งถึงสองหน้า
จากโครงการนำร่องสู่การใช้งานจริง
สี่โปรแกรมในหนึ่งปีกับมหาวิทยาลัยเดียว โดยโปรแกรมที่สี่มาจากคำขอของนักศึกษาของมหาวิทยาลัยนั้นเอง และเดินบนแพลตฟอร์มตั้งแต่ต้นจนจบ คือจุดที่โครงการนำร่องเลิกเป็นโครงการนำร่อง
สิ่งที่ต้องพิสูจน์ไม่ใช่ว่าซอฟต์แวร์จะรอดในห้องบรรยายจริงหรือไม่อีกต่อไป มันรอดมาแล้วหกชั่วโมง สองครั้ง สิ่งที่เรากำลังสร้างตอนนี้คือเวอร์ชันที่ภาควิชาเดินเองได้ โดยไม่ต้องมีเราอยู่ในห้อง
ถ้าคุณจัดโปรแกรมแบบนี้อยู่
Realtime Class ทำมาเพื่อมหาวิทยาลัย สถาบันสอนภาษา และสถาบันกวดวิชา ที่สอนคลาสนี้อยู่แล้ว และต้องการให้วงจรการตรวจงานขยายตามไปด้วย ดูว่า MyTOPIK มีอะไรให้สถาบัน